तुह्मी बैसलेती निर्गुणाचे खोळें । आह्मां कां हे डोळे कान दिले ॥१॥ ॥ध्रु.॥ नाइकवे तुझी अपकीर्ति देवा । अव्हेरली सेवा न देखवे ॥ध्रु.॥ आपुले पोटीं तों राखियेला वाव । आह्मांसी कां भाव अल्प दिला ॥२॥ तुका ह्मणे दुःखी असें हें कळों द्या । पुढिलिया धंद्या मन नेघे ॥३॥

तू निर्गुणाचे आवरण घेऊन बसला आहेस, मग आम्हाला हे डोळे-कान कशाला दिलेस, जे हे सगळे पाहावे-ऐकावे लागते? देवा, तुझी निंदा मला ऐकवत नाही, तुझी सेवा नाकारली जाताना मला पाहवत नाही. तू स्वतःच्या मनात काहीतरी राखून ठेवले आहेस - आम्हाला इतका कमी भाव, इतकी कमी श्रद्धा का दिलीस? तुकाराम म्हणतात, मी यामुळे किती दुःखी आहे हे कळू दे - त्यानंतर माझे मन दुसऱ्या कुठल्याच कामात लागत नाही.