अवघीं भूतें साम्या आलीं । देखिलीं म्यां जैं होतीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ विश्वास तो खरा मग । पांडुरंगकृपेचा ॥ माझी कोणी न धरो शंका । हो कां लोकां निःशंक ॥२॥ तुका ह्मणे जें जें भेटे । तें तें वाटे मी ऐसें ॥३॥

सर्व प्राणीमात्र मला सारखेच वाटले - जसे खरोखर होते तसेच मी त्यांना पाहिले. हाच खरा विश्वास - पांडुरंगाच्या कृपेने आलेला. माझ्याबद्दल कोणी शंका घेऊ नये, लोकांनी निःशंक राहावे. तुकाराम म्हणतात - मला जे जे भेटतं, ते मला माझ्यासारखंच (माझाच एक भाग) वाटतं.