सर्वकाळ माझे चित्तीं । हे चि खंती राहिली ॥१॥ ॥ध्रु.॥ बैसलें तें रूप डोळां । वेळोवेळां आठवे ॥ वेव्हाराची सरली मात । अखंडित अनुसंधान ॥२॥ तुका ह्मणे वेध जाला । अंगा आला श्रीरंग ॥३॥

सदैव माझ्या मनात हीच एक तळमळ (ओढ) राहिली आहे. ते रूप डोळ्यांत असं बसलं आहे की वारंवार आठवतं. व्यवहाराच्या गोष्टी संपल्या, आता अखंड अनुसंधान (देवाशी न तुटणारा संबंध) राहतं. तुकाराम म्हणतात - असा वेध (ध्यास) लागला की अंगात श्रीरंग (भगवंत) भरून आला.