सद्गदित कंठ दाटो । येणें फुटो हृदय ॥१॥ ॥ध्रु.॥ चिंतनाचा एक लाहो । तुमच्या अहो विठ्ठला ॥ नेत्रीं जळ वाहो सदां । आनंदाचे रोमांच ॥२॥ तुका ह्मणे कृपादान । इच्छी मन हे जोडी ॥३॥

माझा कंठ गहिवरून दाटून यावा, याने माझं हृदय भरून यावं. हे विठ्ठला, तुझं चिंतन करण्याची एकच संधी मला मिळावी. डोळ्यांतून सतत आनंदाश्रू वाहावेत, आनंदाने अंगावर रोमांच उभे राहावेत. तुकाराम म्हणतात - माझं मन फक्त हीच कृपादानाची इच्छा धरून आहे.