जेथें देखें तेथें उभा । अवघ्या गगनाचा गाभा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ डोळां बैसलें बैसलें । ध्यान राहोनि संचलें ॥ सरसावलें मन । केले सोज्वळ लोचन ॥२॥ तुका ह्मणे सवें । आतां असिजेत देवें ॥३॥

जिकडे पाहीन तिकडे तोच उभा दिसतो - संपूर्ण आकाशाचा जणू गाभा (मध्यबिंदू) आहे तो. डोळ्यांत त्याचं रूप पक्कं बसलं आहे, ध्यान अखंड लागून राहिलं आहे. मन उत्साहित-जागृत झालं आहे, डोळे पवित्र-निर्मळ झाले आहेत. तुकाराम म्हणतात - आता सदैव देवासोबतच राहावं अशी इच्छा आहे.