पाहें मजकडे भरोनियां दृष्टी । बहुत हिंपुटी जालों माते ॥१॥ ॥ध्रु.॥ करावेसे वाटे जीवा स्तनपान । नव्हे हें वचन शृंगारिक ॥ सत्यासाटीं माझी शब्दविवंचना । जोडिल्या वचनाचे तें नव्हे ॥२॥ तुका ह्मणे माझी कळवळ्याची कींव । भागलासे जीव कर्तव्याने ॥३॥

हे माते, माझ्याकडे नजर भरून बघ, मी खूप केविलवाणा-दुःखी झालो आहे. माझ्या जीवाला तुझं स्तनपान करावंसं वाटतं - हे मी काही शृंगारिक शब्दालंकार म्हणून बोलत नाहीये, हे मी खरोखरचं सांगतोय. माझी ही शब्दमांडणी खरेपणासाठीच आहे, काही उगाच रचलेले शब्द नाहीत. तुकाराम म्हणतात - ही माझी तळमळीची, कळवळ्याची विनवणी आहे; संसाराच्या कर्तव्यांनी माझा जीव अगदी थकून गेला आहे.