भक्ति तों कठिण शूळावरील पोळी । निवडे तो बळी विरळा शूर ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जेथें पाहें तेथें देखीचा पर्वत । पायाविण भिंत तांतडीची ॥ कामावलें तरि पाका ओज घडे । रुचि आणि जोडे श्लाघ्यता हे ॥२॥ तुका ह्मणे मना पाहिजे अंकुश । नित्य नवा दिस जागृतीचा ॥३॥

भक्ती करणं म्हणजे टोकदार शूळावर पोळी भाजण्याइतकं अवघड काम आहे; असा पराक्रम करणारा शूर माणूस विरळाच सापडतो. जिकडे पाहावं तिकडे जणू एक एक पर्वतच दिसतो (एवढ्या अडचणी), जशी घाईघाईने बांधलेली पायाविनाची कच्ची भिंत. मेहनत केली तरच स्वयंपाक चांगला होतो, तरच चव येते आणि कौतुक मिळतं. तुकाराम म्हणतात - मनाला सतत आवरीत ठेवायला हवं, रोज नव्याने जागृत राहायला हवं.