उगविल्या गुंती । ऐशा मागें नेणो किती ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ख्याती केली अजामेळें । होतें निघालें दिवाळें ॥ मोकलिला प्रायश्चितीं । कोणी न धरिती हातीं ॥२॥ तुका ह्मणे मुक्‍त वाट । वैकुंठीची घडघडाट ॥३॥

अशा कित्येक गुंतागुंती पूर्वी सुटलेल्या आहेत, कुणास ठाऊक किती. अजामेळाने हे प्रसिद्ध करून दाखवलं - तो पूर्ण पापांनी बुडालेला, दिवाळं निघालेला माणूस होता. त्याला प्रायश्चित्तासाठी सोडून दिलं होतं, कुणीही त्याचा हात धरला नव्हता. तुकाराम म्हणतात - तरीही त्याच्यासाठी मोक्षाचा मार्ग, वैकुंठाचे दरवाजे मोठ्या गडगडाटासह उघडले.