आपुलिया लाजा । धांवे भक्‍तांचिया काजा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ नाम धरिले दिनानाथ । सत्य करावया व्रत ॥ आघात निवारी । छाया पीतांबरें करी ॥२॥ उभा कर कटीं । तुका ह्मणे याजसाटीं ॥३॥

स्वतःच्या प्रतिष्ठेसाठीच, दिलेला शब्द खरा करण्यासाठीच तो भक्तांच्या मदतीला धावून येतो. त्याने स्वतःला दीनानाथ (गरिबांचा नाथ) असं नाव धारण केलंय, ते नाव खरं करण्यासाठीच तो हे व्रत पाळतो. तो संकटं दूर करतो, आपल्या पीतांबराची सावली देतो, आसरा देतो. तो कमरेवर हात ठेवून उभा आहे - तुकाराम म्हणतात, याच कारणासाठी तो असा उभा आहे.