साधावया भक्तिकाज । नाहीं लाज हा धरीत ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ऐसियासी शरण जावें । शक्‍ती जीवें न वंची ॥ भीष्मपण केला खरा । धनुर्धरा रक्षिलें ॥२॥ तुका ह्मणे साक्ष हातीं । तो म्यां चित्ती धरियेला ॥३॥

भक्तांचं काम पूर्ण करण्यासाठी देवाला कसलीही लाज-लज्जा वाटत नाही, तो मागेपुढे पाहत नाही. अशा देवाला शरण जावं, तो आपल्या शक्तीने भक्ताला कधीच फसवत नाही. आपली कठोर प्रतिज्ञाही त्याने खरी करून दाखवली आणि धनुर्धारी अर्जुनाचं रक्षण केलं. तुकाराम म्हणतात - हा पुरावा हातात असल्यामुळेच मी त्याला माझ्या मनात घट्ट धरून ठेवलं आहे.