धेनु चरे वनांतरीं । चित्त बाळकाकडे घरीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तैसें करीं वो माझे आई । ठाव देउनि राखें पायीं ॥ काढितां तळमळी । जिवनाबाहेर मासोळी ॥२॥ तुका ह्मणे कुडी । जीवाप्राणांची आवडी ॥३॥

गाय रानावनात चरायला जाते, पण तिचं मन घरी असलेल्या आपल्या वासराकडेच असतं. हे माझ्या आई, तूही तसंच कर - मला जागा देऊन तुझ्या पायाशी ठेव. पाण्याबाहेर काढलेला मासा जसा तडफडतो, तशीच माझी अवस्था होते तुझ्यापासून दूर राहिलं की. तुकाराम म्हणतात - जसा देह आपल्या प्राणांची, जिवाभावाची ओढ धरतो, तशीच माझी तुझ्याबद्दलची ओढ आहे.