आडकलें देवद्वार । व्यर्थ काय करकर ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ आतां चला जाऊं घरा । नका करू उजगरा ॥२॥ देवा लागलीसे निज । येथें उभ्या काय काज ॥३॥ राग येतो देवा । तुका ह्मणे नेघे सेवा ॥४॥

देवाचे दार बंद (अडकलेले) आहे, उगाच कर्कश आवाज करून काय उपयोग? आता चला, घरी जाऊ, उगाच जागरण करू नका. देवाला झोप लागली आहे, इथे उभे राहून काय काम आहे? देवाला राग येतो, तुका म्हणतो, तो सेवा स्वीकारत नाही.