आह्मी वैकुंठवासी । आलों या चि कारणासी । बोलिले जे त्रद्षषी । साच भावें वर्तावया ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ सांडूं संतांचे मारग । आडरानें भरलें जग । उच्छिष्टाचा भाग । शेष उरलें तें सेवू ॥२॥ अर्थे लोपलीं पुराणें । नाश केला शब्दज्ञाने । विषयलोभी मन । साधनें बुडविलीं ॥३॥ पिटूं भक्तीचा डांगोरा । कळिकाळासी दरारा । तुका ह्मणे करा । जयजयकार आनंदें ॥४॥

आम्ही वैकुंठवासी आहोत, फक्त याच कारणासाठी इथे आलो आहोत - ऋषींनी जे खरेपणाने वागण्याविषयी सांगितले तेच प्रत्यक्षात आणण्यासाठी. (टीप: "त्रद्षषी" हा शब्द मूळ प्रतीतच अस्पष्ट/OCR-दोषयुक्त आहे, नेमका अर्थ निश्चित करता आला नाही.) संतांचा मार्ग आम्ही सोडून दिला आहे, कारण अवघे जग आडरानाला (चुकीच्या वाटेला) लागले आहे; म्हणून जे उरलेसुरले (उष्टे) आहे तेच आम्ही स्वीकारतो. चुकीच्या अर्थ लावण्यांनी पुराणांचा खरा अर्थ हरवला, शब्दज्ञानाच्या अहंकाराने नाश केला; विषयलोभी मनाने साधना बुडवली. चला, भक्तीचा डांगोरा पिटूया, ज्याने काळालाही दरारा वाटेल. तुका म्हणतो, आनंदाने जयजयकार करा.