देखोनियां तुझ्या रूपाचा आकार । उभा कटीं कर ठेवूनियां ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ तेणें माझ्या चित्ता होतें समाधान । वाटतें चरण न सोडावे ॥२॥ मुखें गातों गीत वाजवितों टाळी । नाचतों राउळीं प्रेमसुखें ॥३॥ तुका म्हणे मज तुझ्या नामापुढें । तुच्छ हें बापुडे सकळी काळ ॥४॥

तुझ्या रूपाचा आकार पाहून - कमरेवर हात ठेवून उभा असलेला - माझ्या मनाला समाधान वाटते, तुझे चरण सोडावेसे वाटत नाहीत. मुखाने गीत गातो, टाळ्या वाजवतो, मंदिरात प्रेमसुखाने नाचतो. तुका म्हणतो, तुझ्या नामापुढे हे सगळे कायमचेच बापुडवाणे आणि तुच्छ आहे.