संवसार तीहीं केला पाठमोरा । नाहीं द्रव्य दारा जया चित्तीं ॥१॥ शुभाशुभ नाहीं हर्षामर्ष अंगीं । जनार्दन जगीं होउनि ठेला ॥२॥ तुका ह्मणे देहें दिला एकसरें । जयासि दुसरें नाहीं मग ॥३॥

ज्याने संसाराकडे पाठ फिरवली आहे, ज्याच्या मनात धन किंवा पत्नी-कुटुंब यांची आसक्ती नाही, ज्याच्या अंगी बरे-वाईट किंवा हर्ष-खेद उरलेला नाही, तोच खरा जनार्दन (देवरूप) होऊन जगात वावरतो. तुका म्हणतो, ज्याने आपला देह पूर्णपणे, एकनिष्ठपणे अर्पण केला, त्याला मग दुसरे काहीच उरत नाही.