देहबुद्धि वसे लोभ जयां चित्तीं । आपुलें जाणती परावें जे ॥१॥ तयासि चालतां पाहिजे सिदोरी । दुःख पावे करी असत्य तो ॥२॥ तुका ह्मणे धर्म रक्षाया कारणें । छाया इच्छी उन्हे तापला तो ॥३॥

ज्यांच्या मनात देहबुद्धी आणि लोभ वसतो, ते सगळे "आपले" आणि "परके" असा भेद करत राहतात. अशांना वाटचालीसाठी शिदोरीचा (आधाराचा) सोबतीने आधार लागतो, आणि जो खोटेपणा करतो त्याला दुःख भोगावेच लागते. तुका म्हणतो, धर्माचे रक्षण करण्यासाठीच उन्हात तापलेला माणूस सावलीची इच्छा करत राहतो.