न मिळो खावया न वाढो संतान । परि हा नारायण कृपा करो ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ ऐसी माझी वाचा मज उपदेशिली । आणीक लोकांसी हें चि सांगे ॥२॥ विटंबो शरीर होत कां विपत्ति । परि राहो चित्तीं नारायण ॥३॥ तुका ह्मणे नासिवंत हें सकळ । आठवे गोपाळ तेंचि हित ॥४॥

खायला मिळो अथवा न मिळो, संतती वाढो अथवा न वाढो, फक्त या नारायणाने माझ्यावर कृपा करावी. माझ्या वाणीला असाच उपदेश झाला आहे, आणि हेच मी इतर लोकांनाही सांगतो. शरीराची विटंबना होवो किंवा संकट येवो, पण मनात मात्र नारायणच राहो. तुका म्हणतो, हे सगळे नाशिवंत आहे, फक्त गोपाळाची आठवण राहणे हेच खरे हित आहे.