जरी माझी कोणी कापितील मान । तरी नको आन वदों जिव्हे ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ सकळां इंद्रियां हे माझी विनंती । नका होऊं परतीं पांडुरंगा ॥२॥ आणिकांची मात नाइकावी कानीं । आणीक नयनीं न पाहावें ॥३॥ चित्ता तुवां पायीं रहावें अखंडित । होउनी निश्चित एकविध ॥४॥ चला पाय हात हें चि काम करा । माझ्या नमस्कारा विठोबाच्या ॥५॥ तुका ह्मणे तुह्मां भय काय करी । आमुचा कैवारी नारायण ॥६॥

जरी कोणी माझी मान कापली, तरी हे जिव्हे, तू हरिनामाशिवाय दुसरे काही बोलू नकोस. सगळ्या इंद्रियांना माझी हीच विनंती आहे - पांडुरंगापासून मागे फिरू नका. दुसऱ्यांची चहाडी कानांनी ऐकू नये, डोळ्यांनी दुसरे काही पाहू नये. हे मना, तू अखंडपणे, निश्चयाने एकाग्र होऊन त्याच्या चरणी राहा. चला, पाय-हातांनो, फक्त हेच काम करा - माझ्या विठोबाला नमस्कार करा. तुका म्हणतो, मग तुम्हाला भीती कशाची वाटेल? आमचा पाठीराखा नारायणच आहे.