आह्मांसाठीं अवतार । मत्स्यकूर्मादि सूकर ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मोहें धांवे घाली पान्हा । नांव घेतां पंढरीराणा ॥ कोठें न दिसे पाहतां । उडी घाली अवचिता ॥२॥ सुख ठेवी आह्मांसाठीं । दुःख आपणची घोंटी ॥३॥ आह्मां घाली पाठीकडे । पुढें कळिकाळासी भिडे ॥४॥ तुका ह्मणे कृपानीधी । आह्मां उतरीं नांवेमधीं ॥५॥

आमच्यासाठीच देवाने मत्स्य, कूर्म, वराह असे अवतार घेतले. पंढरीच्या राजाचे नाव घेतले की तो प्रेमाने धावत येतो, आईसारखा पान्हा फुटतो. शोधताना तो कुठे दिसतही नाही, पण गरज पडली की अचानक धावून येतो. तो आमच्यासाठी सुख राखून ठेवतो आणि दुःख मात्र स्वतः गिळतो. तो आम्हांला मागे ठेवतो आणि स्वतः पुढे होऊन काळाशी सामना करतो. तुकाराम म्हणतात, हे कृपासागरा, आम्हांला तुझ्या होडीतून पैलतीरी घेऊन जा.