Abhang 572
रवि रश्मिकळा । नये काढितां निराळा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तैसा आह्मां जाला भाव । अंगीं जडोनि ठेला देव ॥ गोडी साकरेपासुनी । कैसी निवडती दोन्ही ॥२॥ तुका ह्मणे नाद उठी । विरोनि जाय नभा पोटीं ॥३॥
सूर्य आणि त्याची किरणे यांना वेगळे करता येत नाही. तशीच आमची भक्ती झाली आहे, देव आमच्या अंगात पूर्ण मिसळून गेला आहे. साखरेपासून तिची गोडी वेगळी कशी काढता येईल? तुकाराम म्हणतात, जसा एखादा नाद उठतो आणि आकाशाच्या पोटात विरून जातो, तसे आम्ही देवात विरून गेलो आहोत.
pocketpage.in