थोडें परी निरें । अविट तें घ्यावें खरें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ घ्यावें जेणें नये तुटी । बीज वाढे बीजा पोटीं ॥ चित्त ठेवीं ग्वाही । आणिकांशी चाड नाहीं ॥२॥ आपलें तें हित फार । तुका ह्मणे खरें सार ॥३॥

थोडं असलं तरी हरकत नाही, पण जे कधीही संपत नाही असं खरं तत्त्व घ्यावं. जे घेतल्याने कधी तोटा होत नाही, जे बीजातून बीज वाढत जातं तसं वाढतच राहतं, तेच घ्यावं. मन साक्षीला ठेवून त्यातच स्थिर ठेवावं, दुसऱ्या कशाची गरज नाही. तुकाराम म्हणतात, आपलं खरं हित हेच मोठं आहे, हेच खरं सार आहे.