गोडीपणें जैसा गुळ । तैसा देव जाला सकळ ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आतां भजों कवणे परी । देव सबाह्य अंतरीं ॥ उदका वेगळा । नव्हे तरंग निराळा ॥२॥ हेम अळंकारा नामीं । तुका ह्मणे तैसे आह्मी ॥३॥

जसा गूळ पूर्णपणे गोडीचाच बनलेला असतो, तसा देव आता सर्वत्र भरून राहिला आहे. आता त्याची पूजा कशी करू? कारण देव आत आणि बाहेर सगळीकडे आहे. लाट पाण्यापासून वेगळी नसते. सोने आणि दागिना फक्त नावाने वेगळे असतात, तुकाराम म्हणतात, तसेच आम्ही आणि देव आहोत.