मजसवें नको चेष्टा । नव्हे साळी कांहीं कोष्टा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ वैस सांडोनि दिमाख । जाय काळें करीं मुख ॥ येथें न सरे चार । हीण आणीक वेव्हार ॥२॥ तुका विष्णुदास । रस जाणतो नीरस ॥३॥

माझ्याशी चेष्टा करू नकोस, चांगला तांदूळ आणि हलक्या दर्जाचे धान्य एकसारखे नसते. खोटा तोरा, खोटा डौल सोडून दे, नाहीतर लाजेने तोंड काळे करून जावे लागेल. इथे खोटेपणा, लबाडी चालत नाही, तो एक हलक्या दर्जाचा वेगळाच व्यवहार आहे. तुकाराम विष्णुभक्त आहेत, त्यांना खरा रस आणि निरर्थक गोष्ट यातला फरक बरोबर कळतो.