गौरव गौरवापुरतें । फळ सत्याचे संकल्प ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कठिण योगाहुनि क्षेम । ओकलिया होतो श्रम ॥ पावलें मरे सिवेपाशीं । क्लेश उरत ते क्लेशीं ॥२॥ तुका ह्मणे बहु आणी । कठिण निघालिया रणीं ॥३॥

मान-सन्मान हा मानापुरताच टिकतो, पण खऱ्या मनाच्या संकल्पाचे फळ वेगळेच व मोठे असते. कठीण साधना करण्यापेक्षाही खरी सुरक्षितता कठीण असते, अति श्रमाने शेवटी थकवाच येतो. पाऊल टाकून तो सीमेजवळ मरतो, आणि दुःखातच दुःख उरते. तुकाराम म्हणतात, रणांगणात एकदा उतरले की पुष्कळ त्रास होतोच, ते कठीणच असते.