न संडी अवगुण । वृथा मानीतसे सिण ॥१॥ ॥ध्रु.॥ भोग देतां करिती काई । फुटतां यमदंडें डोई ॥ पापपुण्यझाडा । देतां तेथे मोठी पीडा ॥२॥ तुका ह्मणे बोला । माझ्या सिणती विठ्ठला ॥३॥

जो दुर्गुण सोडत नाही, त्याला उगीच कष्ट व्यर्थ वाटतात. पण फळ भोगायची वेळ आली की काय करणार, यमाच्या दंडाने डोके फुटते तेव्हा? पाप-पुण्याचा हिशोब होताना तिथे फार मोठी पीडा सोसावी लागते. तुकाराम म्हणतात, विठ्ठला, माझे हे शब्द ऐकून तरी त्यांचे दुःख, त्यांचा शीण दूर होवो.