दुर्बळ हें अवघें जन । नारायणीं विमुख ॥१॥ ॥ध्रु.॥ झाडोनियां हात जाती । पात्र होतीं दंडासी ॥ सिदोरी तें पापपुण्य । सर्वेसिण भिकेचा ॥२॥ तुका ह्मणे पडिला वाहो । कैसा पाहा हो लटिक्याचा ॥३॥

हे सगळे जग दुबळे आहे, कारण ते नारायणाकडे पाठ फिरवून बसले आहे. हात झाडून रिकामेच जातात, आणि शेवटी दंड भरावा लागतो. शिदोरी फक्त पाप-पुण्याचीच, आणि भीक मागण्याचीच सगळी बेगमी. तुकाराम म्हणतात, हा सगळा खोट्याचाच बाजार आहे, बघा तरी कसा फसलेला आहे.