देवें जीव धाला । संसार तो कडू झाला ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ते चि येतील ढेंकर । आनंदाचें हरिहर ॥ वेधी आणिकांस । ऐसा जया अंगीं कस ॥२॥ तुका ह्मणे भुक । येणें न लगे आणीक ॥३॥

देवाने माझा जीव तृप्त केला, त्यामुळे संसार आता कडू वाटू लागला. मग आनंदाचे ढेकरच येत राहतात, हरिहराच्या तृप्तीचे. ज्याच्या अंगी अशी ताकद असते, तो दुसऱ्यांनाही आपल्याकडे ओढून घेतो. तुकाराम म्हणतात, ही भूक भागली की मग आणखी कशाचीच गरज उरत नाही.