नाम साराचें ही सार । शरणागत यमकिंकर ॥१॥ ॥ध्रु.॥ उत्तमाउत्तम । वाचे बोला पुरुषोत्तम ॥ नाम जपतां चंद्रमौळी । नामें तरला वाल्हाकोळी ॥२॥ तुका ह्मणे वर्णू काय । तारक विठोबाचे पाय ॥३॥

नाम हे सर्व साररूप गोष्टींचेही सार आहे, त्यापुढे यमाचे दूतही शरण येतात. सर्वांत श्रेष्ठ असे पुरुषोत्तमाचे नाव मुखाने घ्या. चंद्रमौळी शंकरानेही नाम जपले, नामानेच कोळी वाल्ह्याचा (वाल्मिकींचा) उद्धार झाला. तुकाराम म्हणतात, विठोबाच्या पायांचे वर्णन तरी काय करू, तेच खरे तारक आहेत.