बोली मैंदाची बरवी असे । वाटे अंतरीं घालावे फांसे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कैसा वरिवरि दिसताहे चांग । नव्हे भाविक केवळ मांग ॥ टिळा टोपी माळा कंठीं । अंधारीं नेउनि चेंपी घांटी ॥२॥ तुका ह्मणे तो केवळ पुंड । त्यावरि वाजती यमदंड ॥३॥

लबाडाची बोलणी वरून फार गोड वाटतात, पण मनात मात्र जाळ्यात अडकवण्याचा विचार असतो. वरवर तो किती चांगला दिसतो, पण खरा तर तो केवळ ढोंगी, लुच्चा माणूस असतो. कपाळी टिळा, डोक्यावर टोपी, गळ्यात माळ - पण अंधारात नेऊन घसा दाबतो. तुकाराम म्हणतात, असा माणूस अगदी नीच असतो, त्याच्यावरच यमाचे दंड कोसळतात.