मी तों दीनाहूनि दीन । माझा तुज अभिमान ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मी तों आलो शरणागत । माझें करावें स्वहित ॥२॥ दिनानाथा कृपाळुवा । सांभाळावें आपुल्या नांवा ॥३॥ तुका ह्मणे आतां । भलें नव्हे मोकलितां ॥४॥

मी सर्वात गरीब, सर्वात लीन आहे, पण तुला माझा अभिमान आहे ॥१॥ ॥धृ.॥ मी तुला शरण आलो आहे, आता माझे भले कर ॥२॥ हे गरिबांच्या नाथा, कृपाळू देवा, तुझ्या नावाला जप (तुझी कीर्ती जप) ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, आता मला सोडून देणे बरे दिसणार नाही ॥४॥