Abhang 641
श्रीअनंता मधुसूदना । पद्मनाभा नारायणा । जगव्यापका जनार्दना । आनंदघना अविनाशा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ सकळदेवा आदिदेवा । कृपाळुवा जी केशवा । महा महानुभवा । सदाशिवा सहजरूपा ॥२॥ चक्रधरा विश्वंभरा । गरुडध्वजा करुणाकरा । सहस्त्रपादा सहस्त्रकरा । क्षीरसागरा शेषशयना ॥३॥ कमलनयना कमलापती । कामिनीमोहना मदनमूर्ती । भवतारका धरित्या क्षिती । वामनमूर्ती त्रिविक्रमा ॥४॥ अगा ये सगुणा निर्गुणा । जगज्जनित्या जगज्जीवना । वसुदेवदेवकीनंदना । बाळरांगणा बाळकृष्णा ॥५॥ तुका आला लोटांगणी । मज ठाव द्यावा जी चरणीं । हे चि करीतसे विनवणी । भवबंधनीं सोडवावे ॥६॥
हे श्रीअनंता, मधुसूदना, पद्मनाभा, नारायणा, जगाला व्यापून राहणाऱ्या जनार्दना, आनंदाने भरलेल्या, अविनाशी देवा ॥१॥ ॥धृ.॥ हे सर्व देवांच्या आधीच्या आदिदेवा, कृपाळू केशवा, महान अनुभवसंपन्न देवा, सदाशिवा, सहज रूप धारण करणाऱ्या देवा ॥२॥ हे चक्रधारी, विश्व सांभाळणाऱ्या, गरुडध्वज धारण करणाऱ्या, करुणेचा साठा असलेल्या देवा, हजारो पाय आणि हजारो हात असलेल्या, क्षीरसागरात शेषनागावर शयन करणाऱ्या देवा ॥३॥ हे कमळासारखे डोळे असलेल्या, लक्ष्मीपती, स्त्रियांना मोहवणाऱ्या मदनरूपी देवा, संसारसागरातून तारणाऱ्या, पृथ्वी धारण करणाऱ्या, वामनरूपी त्रिविक्रमा ॥४॥ हे सगुणही आणि निर्गुणही असणाऱ्या, जगाला निर्माण करणाऱ्या आणि जगाचे जीवन असणाऱ्या, वसुदेव-देवकीच्या लाडक्या पुत्रा, रांगणाऱ्या बाळकृष्णा ॥५॥ तुकाराम तुझ्यापुढे लोटांगण घालतो आहे, मला तुझ्या चरणांशी जागा दे. एवढीच माझी विनवणी आहे - मला संसारबंधनातून सोडव ॥६॥