अगा ये वैकुंठनायका । अगा ये त्रैलोक्यतारका । अगा जनार्दना जगव्यापका । अगा पाळका भक्तांचिया ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ अगा ये वसुदेवदेवकीनंदना । अगा ये गोपिकारमणा । अगा बळिबंध वामना । अगा निधाना गुणनिधी ॥ २ ॥ अगा ये द्रौपदीबांधवा । अगा ये सखया पांडवा । अगा जीवाचिये जीवा । अगा माधवा मधुसूदना ॥ ३ ॥ अगा महेश्वरा महाराजा । अगा श्रीहरी गरुडध्वजा । अगा सुंदरा सहस्रभुजा । पार मी तुझा काय वर्णू ॥ ४ ॥ अगा अंबऋषिपरंपरा । निरालंबा निर्विकारा । अगा गोवर्धन धरणीधरा । अगा माहेरा दीनाचिया ॥ ५ ॥ अगा धर्मराया धर्मशीळा । कृपासिंधु कृपाळा । अगा प्रेमाचिया कल्लोळा । सकळकळाप्रवीणा ॥ ६ ॥ अगा चतुरा सुजाणा । मधुरागिरा सुलक्षणा । अगा उदारा असुरमर्दना । राखें शरणा तुकयाबंधु ॥ ७ ॥

अरे वैकुंठाच्या स्वामी, अरे तिन्ही लोकांना तारणाऱ्या, अरे जगात सर्वत्र व्यापून राहणाऱ्या जनार्दना, अरे भक्तांच्या रक्षणकर्त्या! अरे वसुदेव-देवकीच्या पुत्रा, अरे गोपींच्या प्रिय सख्या, अरे बळीराजाला बांधणाऱ्या वामना, अरे गुणांच्या खजिन्या! अरे द्रौपदीच्या भावा, अरे पांडवांच्या सोबत्या, अरे जीवाच्याही जीवा, अरे मधू दैत्याला मारणाऱ्या माधवा! अरे महेश्वरा, महाराजा, अरे गरुडाचं निशाण मिरवणाऱ्या श्रीहरी, अरे सहस्रबाहू सुंदरा — तुझं वर्णन तरी मी कसं करू? अरे अंबऋषींच्या परंपरेतल्या, कशाचाही आधार न घेता सर्वांना आधार देणाऱ्या, निर्विकारा, अरे गोवर्धन पर्वत तळहातावर तोलणाऱ्या, अरे दीनांच्या माहेरा! अरे धर्माचं मूर्तिमंत रूप असणाऱ्या धर्मराजा, अरे कृपेच्या सागरा, कृपाळा, अरे प्रेमाच्या लाटांमध्ये डुंबणाऱ्या, सर्व कलांत निपुण असणाऱ्या! अरे चतुरा, सुजाणा, गोड बोलणाऱ्या, सुलक्षणा, अरे उदार असुरमर्दना — तुकाराम म्हणतात, आता या शरण आलेल्या तुकयाबंधूचं रक्षण कर.