संत मागे पाणी नेदी एक चूळ । दासीस आंघोळ ठेवी पाणी ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ संतासी देखोनी होय पाठमोरा । दासीचिया पोरा चुंबन देतो ॥ २ ॥ संतासी देखोनि करितो ढवाळ्या । भावें धुतो चोळ्या दासीचिया ॥ ३ ॥ तुका ह्मणे त्याच्या तोंडावरी थुंका । जातो यमलोकां भोगावया ॥ ४ ॥

संत मागे पाणी मागितलं तर एक घोटही देत नाही, पण दासीच्या आंघोळीसाठी मात्र पाणी तयार ठेवतो. संत दिसला की पाठ फिरवून चालायला लागतो, पण दासीच्या मुलाचा मात्र मुके घेतो. संत दिसला की उलटी येत असल्यासारखा तोंड वेडावतो, पण दासीची चोळी मात्र प्रेमाने धुवून देतो. तुकाराम म्हणतात, अशा माणसाच्या तोंडावर थुंका — तो असला माणूस यमलोकात भोगायलाच जातो.