रामा अयोध्येच्या राया । दिनानाथा रे सखया ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ पाप ताप विघ्न हरीं । दिनानाथा सुख करीं ॥ २ ॥ शबरीचिया रे उच्छिष्टा । स्वीकारिसी रे तूं भ्रष्टा ॥ ३ ॥ मी तों सलगीचें मूल । तुका ह्मणे तूं सखोल ॥ ४ ॥

हे अयोध्येच्या राजा रामा, हे दीनांच्या नाथा, माझ्या सख्या! माझी पापं, संताप आणि विघ्नं दूर कर, हे दीनानाथा, मला सुख दे. शबरीने चाखलेली उष्टी बोरंही तू आनंदाने स्वीकारलीस, हे जगाच्या दृष्टीने विटाळशी मानलेल्या गोष्टी सहज स्वीकारणाऱ्या रामा! मी तर तुझ्याशी सलगीने वागणारं लहान मूल आहे; तुकाराम म्हणतात, तूच माझ्यासाठी सर्वस्व आणि खोल आधार आहेस.