नव्हे शब्द एक देशी । सांडी गवज्ञी कोणाला ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ जाली माझी वैखरी । विश्वंभरी व्यापक ॥ २ ॥ मोकलिलें जावें बाणें । भाता जेणें वाईळें ॥ ३ ॥ आतां येथें कैचा तुका । बोले शिक्का स्वामीचा ॥ ४ ॥

हा शब्द काही एकट्या एका जागेपुरता मर्यादित नाही, तो कुणाला सोडून वगळणारा नाही. माझी वाणी आता विश्वंभर झाली आहे — ती सर्वव्यापी बनली आहे. जसा बाण भात्यातून एकदा सुटला की मोकळा होऊन जातो, तशीच ही वाणी आता मोकळी झाली आहे. आता इथे 'मी तुका' असं वेगळं अस्तित्व उरलंच नाही — आता जे काही बोललं जातं, ते फक्त स्वामींच्या मुद्रेचंच बोलणं आहे.