माप ह्मणे मी मवितें । भरी धणी ठेवी रितें ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ देवा अभिमान नको । माझेठायीं देऊं सोकों ॥ २ ॥ देशीं चाले सिका । रितें कोण लेखी रंका ॥ ३ ॥ हातीं सूत्रदोरी । तुका ह्मणे त्याची थोरी ॥ ४ ॥

माप (मोजण्याचं भांडं) म्हणतं, 'मी फक्त मोजतो-भरतो, पण मालक मला मात्र रिकामंच ठेवतो' — तसंच मी देवाचं फक्त एक साधन आहे. देवा, मला गर्वाने फुगू देऊ नकोस, माझ्या ठायी अभिमान शिरू देऊ नकोस. माझा हा शिक्का, माझी पत या जगात चालते हे खरं, पण रिकाम्या मापाला कंगाल समजून कोण हिणवेल? दोरी तर माझी नव्हे, त्याच्याच हातात आहे — तुकाराम म्हणतात, खरी थोरवी त्याचीच आहे, माझी नाही.