कोण सांगायास । गेलें होतें देशोदेश ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ नेलें वाऱ्या हातीं माप । समर्थ तो माझा बाप ॥ २ ॥ कोणाची हे सत्ता । जाली वाचा वदविता ॥ ३ ॥ तुका ह्मणे या निश्चयें । माझें निरसलें भय ॥ ४ ॥

हे सांगायला कोण देशोदेशी फिरत गेलं होतं? कुणालाच सांगितलं नव्हतं, तरी सगळीकडे कसं कळलं? वाऱ्यानेच जणू हे माप घेऊन नेलं — माझा बाप, देव खरोखर समर्थ आहे. ही कोणाची सत्ता आहे, की माझ्या वाणीला बोलतं करते? तुकाराम म्हणतात, या खात्रीमुळे, की सगळं देवाच्याच सत्तेने चालतं, माझं सगळं भय नाहीसं झालं आहे.