जें जें कांहीं करितों देवा । तें तें सेवा समर्पे ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ भेद नाहीं सर्वात्मना । नारायणा तुज मज ॥ २ ॥ आह्मी दुजे नेणों कोणा । हें चि मना मन साक्ष ॥ ३ ॥ तुका ह्मणे जगन्नाथा । हें अन्यथा नव्हे कीं ॥ ४ ॥

देवा, मी जे जे काही करतो, ते ते सगळं तुझ्याच सेवेत अर्पण होतं. हे नारायणा, तुझ्यात आणि माझ्यात, माझ्या सर्वस्वात, काही भेदच उरलेला नाही. आम्ही तुझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणालाच ओळखत नाही — याची साक्ष खुद्द माझं मनच माझ्या मनाला देतं. तुकाराम म्हणतात, हे जगन्नाथा, हे मी जे सांगतो आहे ते काही खोटं नाही, हे असंच आहे.