निगमाचें वन । नका शोधूं करूं सीण ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ या रे गौळियांचे घरीं । बांधलें तें दावें वरी ॥ २ ॥ पीडलेती भ्रमें । वाट न कळतां वर्मे ॥ ३ ॥ तुका ह्मणे भार । माया टाका अहंकार ॥ ४ ॥

वेदशास्त्रांच्या घनदाट रानात शोधाशोध करत उगाच शीण करून घेऊ नका. अहो, या गवळ्यांच्या घरीच या परमतत्त्वाला दोरीने बांधून ठेवलेलं आहे — म्हणजे यशोदेने कृष्णाला दोरीने बांधलं, तिथेच खरा भक्तिमार्ग सापडतो. खऱ्या वर्माची, मूळ गोष्टीची वाट न कळल्यामुळे लोक उगाच भ्रमात पडून त्रास करून घेतात. तुकाराम म्हणतात, हा सगळा भार, शोधाशोधीचा त्रास दूर करायचा असेल, तर माया आणि अहंकार सोडून द्या, इतकंच खरं.