तें ही नव्हे जें करितां कांहीं । ध्यातां ध्यायीं तें ही नव्हे ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ तें ही नव्हे जें जाणवी जना । वाटे मना तें ही नव्हे ॥२॥ त्रास मानिजे कांटाळा । अश्नुभ वाचाळा तें ही नव्हे ॥३॥ तें ही नव्हे जें भोंवतें भोंवे । नागवें धांवे तें ही नव्हे ॥४॥ तुका ह्मणे एक चि आहे । सहजि पाहें सहज ॥५॥

देवाचा अनुभव काही करून मिळत नाही, नुसतं ध्यान केल्यानेही मिळत नाही. लोकांना समजावून सांगण्याने किंवा मनाला वाटेल असं कल्पून घेतल्यानेही तो मिळत नाही. कंटाळा आला किंवा खूप बडबड केली तरी तो मिळत नाही. उगीच भटकत राहिलं किंवा नागवं होऊन धावत सुटलं तरी तो मिळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, तो अनुभव एकच आहे - तो सहज, नैसर्गिक स्थितीतच मिळतो.