मोक्ष तुमचा देवा । तुह्मी दुर्लभ तो ठेवा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मज भक्तीची आवडी । नाहीं अंतरीं ते गोडी ॥२॥ आपल्या प्रकारा । करा जतन दातारा ॥३॥ तुका ह्मणे भेटी । पुरे एक चि शेवटीं ॥४॥

हे देवा, मोक्ष हा तुझाच आहे, तूच ती दुर्मिळ ठेव आहेस. मला मोक्षाची नाही, तर भक्तीची आवड आहे - अंतःकरणात मोक्षाची गोडी मला वाटत नाही. हे दातारा, तुझ्या पद्धतीने माझं रक्षण कर. तुकाराम महाराज म्हणतात, शेवटी फक्त तुझी भेट एवढीच मला पुरेशी आहे.