करावें चिंतन । तें चि बरें न भेटून ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ बरवा अंगीं राहे भाव । तग तो चि जाणा देव ॥२॥ दर्शनाची उरी । अवस्था चि अंग धरी ॥३॥ तुका ह्मणे मन । तेथें सकळ कारण ॥४॥

सतत चिंतन करत राहावं - प्रत्यक्ष भेट न होताही तेच चांगलं असतं. मनात भाव टिकून राहिला, की तोच भाव देव समजावा. प्रत्यक्ष दर्शनाची जी ओढ उरते, ती आतल्या अवस्थेतच सामावलेली असते. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे सगळं मनावरच अवलंबून आहे - मनातच सगळं कारण दडलेलं आहे.