न संडवे अन्न । मज न सेववे वन ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ ह्मणउनी नारायणा । कींव भाकितों करुणा ॥२॥ नाहीं अधिकार । कांहीं घोकाया अक्षर ॥३॥ तुका ह्मणे थोडें । आयुष्य अवघें चि कोडें ॥४॥

मला अन्नत्याग करता येत नाही, वनात जाऊन तपश्चर्या करणंही मला जमत नाही. म्हणून हे नारायणा, मी तुझ्याकडे कळवळून करुणा मागतो. मला एक अक्षरही पाठ करण्याचा अधिकार नाही, ती योग्यताही माझ्यात नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे आयुष्य थोडंसंच आहे, आणि ते पूर्णपणे एक कोडंच आहे.