पाटीं पोटीं देव । कैंचा हरिदासां भेव ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ करा आनंदें कीर्तन । नका आशंकित मन ॥२॥ एथें कोठें काळ । करील देवापाशीं बळ ॥३॥ तुका ह्मणे धनी । सपुरता काय वाणी ॥४॥

देव जर आपल्या पाठीशी आणि पोटाशी (सतत सोबत) आहे, तर हरिभक्तांना कसली भीती? आनंदाने कीर्तन करा, मनात शंका-भीती बाळगू नका. देवाच्या समोर काळालाही काही जोर चालत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्याचा धनी (मालक) देव आहे, त्याला कसली कमतरता उरणार?