मनोमय पूजा । हे चि पढीयें केशीराजा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ घेतो कल्पनेचा भोग । न मानेती बाह्य रंग ॥२॥ अंतरींचें जाणे । आदिवर्तमान खुणे ॥३॥ तुका ह्मणे कुडे । कोठें सरे त्याच्या पुढें ॥४॥

मनापासून केलेली पूजा हीच केशीराजाला (कृष्णाला) खरी आवडते. तो फक्त कल्पनेतलं मनःपूर्वक अर्पणच स्वीकारतो, बाह्य देखावा त्याला आवडत नाही. मनातलं सगळं तो जाणतो - आधीचं आणि आताचंही. तुकाराम महाराज म्हणतात, त्याच्यासमोर खोटेपणा कुठे टिकाव धरणार?