मुक्त कासया ह्मणावें । बंधन तें नाहीं ठावें ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ सुखें करितों कीर्तन । भय विसरले मन ॥२॥ देखिजेना नास । घाळूं कोणावरी कास ॥३॥ तुका ह्मणे साहे । देव आहे तैसा आहे ॥४॥

मला मुक्त तरी का म्हणावं? कारण बंधन म्हणजे काय हेच मला माहीत नाही. मी आनंदाने कीर्तन करतो, त्यात माझं मन भीती विसरून जातं. कुठेही नाश दिसत नाही, मग कोणावर भरवसा ठेवायचा? तुकाराम महाराज म्हणतात, जे टिकून राहतं तेच खरं - देव जसा आहे तसाच, न बदलता, कायम आहे.