काय नव्हे करितां तुज । आतां राखें माझी लाज ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मी तों अपराधाची राशी । शिखा अंगुष्ट तोंपाशीं ॥२॥ त्राहें त्राहें त्राहे । मज कृपादृष्टी पाहें ॥३॥ तुका ह्मणे देवा । सत्य घ्यावी आतां सेवा ॥४॥

तुला काय अशक्य आहे? आता माझी अब्रू राख. मी तर डोक्यापासून पायाच्या अंगठ्यापर्यंत नुसता अपराधांचा ढीग आहे. वाचव, वाचव, वाचव मला - कृपादृष्टीने माझ्याकडे बघ. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे देवा, आता खरोखर माझी सेवा स्वीकार.