आपलें तों कांहीं । येथें सांगिजेसें नाहीं ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ परि हे वाणी वायचळ । छंद करविते बरळ ॥२॥ पंचभूतांचा हा मेळा । देह सत्यत्वे निराळा ॥३॥ तुका ह्मणे भुली । इच्या उफराट्या चाळी ॥४॥

माझं स्वतःचं म्हणून इथे सांगण्यासारखं खरं तर काहीच नाही. पण ही वाणी अशीच चंचल आहे, तिची सवयच तिला वायफळ बडबड करायला लावते. हा देह म्हणजे फक्त पंचमहाभूतांचा एकत्र जमाव आहे; खरा आत्मा या देहाहून वेगळा आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, हा सगळा भ्रम आहे - मनाच्या या उलट्या चाली आहेत.