उतरलों पार । सत्य झाला हा निर्धार ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तुझें नाम धरिलें कंठीं । केली संसारासी तुटी ॥२॥ आतां नव्हे बाधा । कोणेविशीं कांहीं कदा ॥३॥ तुका ह्मणे कांहीं । आतां उरलें ऐसें नाहीं ॥४॥

मी पैलतीर गाठला आहे, माझा हा निर्धार खरा ठरला. ॥१॥ ध्रु.॥ तुझं नाव मी कायम कंठात धरलं आणि संसाराचा पाश तोडून टाकला. ॥२॥ आता मला कशाचीही अडचण उरलेली नाही, कधीही, कशातही. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, आता माझं काहीच बाकी उरलेलं नाही. ॥४॥