एका बीजा केला नास । मग भोगलें कणीस ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कळे सकळां हा भाव । लाहानथोरांवरी जीव ॥२॥ लाभ नाहीं फुकासाठीं । केल्याविण जीवासाठीं ॥३॥ तुका ह्मणे रणीं । जीव देतां लाभ दुणी ॥४॥

एक बी नष्ट केलं (पेरलं), तेव्हाच नंतर कणीस (धान्याचं पीक) मिळालं. ॥१॥ ध्रु.॥ हे सत्य सगळ्यांना कळतं - लहान असो वा मोठा, त्याग केल्याशिवाय काही मिळत नाही. ॥२॥ फुकट काही मिळत नाही, स्वतःसाठी काहीतरी अर्पण केल्याशिवाय लाभ होत नाही. ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, रणांगणावर जीव दिला की त्याचा मोबदला दुप्पट मिळतो. ॥४॥